Woelige Baren

Dr.Jan

2012-01-26T11:21:00.000-08:00

Morgen is de grote dag voor neef Jan. Hij gaat morgen promoveren in Utrecht op "defects in coloïda crystals". Hij heeft er hard aan gewerkt en het is een mooi geheel geworden. Wat er precies instaat gaat mijn pet te boven maar in de nederlandse resumé staat voldoende om te begrijpen waar het over gaat.

2012-01-09T12:22:00.000-08:00

Zo, dat is alweer een tijd geleden dat ik wat op mijn blog heb geplaatst. Er is een heleboel gebeurd. samenvattend:Dieuwertje gaat trouwen en Evert woont in Den Haag. We hebben de tent weer voor onszelf.
De foto hierboven is een samenstelling van broer Wim en neef Jan. Gezamenlijk met hen ga ik naar de Alped'Huez op 7-6-12. Daar speelt zich op die dag de aktie "opgeven is geen optie "af. dat betekent dat mensen die zich hebben ingeschreven die berg gaan beklimmen voor het goede doel: het KWF; aktie om geld in te zamelen om kanker beter te bestrijden. Jan heeft voor 6 keer beklimmen ingeschreven en Wim voor 3 keer. Omdat er dan nog tijd over is mag ik ook een paar keer proberen naar boven te fietsen. Ik heb me wel verplicht om geld in te zamelen. Liefst zoveel mogelijk.
Heb je geld los in je zak; ga naar www.opgevenisgeenoptie.nl/deelnemer en kies dan voor willem of jan hilhorst. Daar kun je je geld kwijt. Wij steunen de aktie door ons af te matten, kankerpatienten hebben die weelde niet (meer). Steun hen en doneer vrijgevig!!!!!!!

Frankrijk en Spanje

2010-09-12T05:47:00.000-07:00

We zijn weer terug uit Frankrijk en Spanje. Veel gezien en lekker weer gehad. In Frankrijk hebben we Cees en Wil Mesman opgezocht. Zij wonen daar al een jaar of 10 en hebben een lelie bedrijf.
We hadden hen al jaren niet meer gezien en het weerzien was allerhartelijks. Hun dochter Patricia was er ook met de kinderen.
Tijdens een heerlijke lunch werden allerlei wederwaardigheden uitgewisseld. Voor de nacht moesten we nog een camping zoeken dus hebben we om een uur of 4 afscheid genomen.
In zuid Frankrijk vonden we een camping maar die was wel erg vol dus op naar een volgende. Daar stond echter een paaltje en dat pakte net de velg waardoor de band van de caravan leegliep. Na ruim 2 uur wachten , ik had geen hydraulisch krikje bij me, was het wiel door de depannage verwisseld. De volgende dag hebben we een andere velg geregeld en konden we verder wanneer we dat zouden willen.
We staan op eenleuke camping vlak aan zee en genieten van het mooie weer.
Lang zal dat niet duren want het weer slaat om. We besluiten om direkt op te breken en om te vertrekken naar Spanje. Zo gezegd zo gedaan.
Via Pamplona naar Zaragossa. Wat een verschil. Bij Pamplona nog de uitlopers van de Pyreneen en naar Zaragossa alleen maar leegte. This is Tranquillity Base, The Eagle has landed. Dat waren de woorden van Neil Armstrong toen hij de eerste maanlanding uitvoerde. Dat gevoel kregen we ook voor en na Zaragossa. Maanlandschap en verder niets op een enkele magere geit na.
In het dorpje Caspe zijn we bij de Ebro neergestreken en zijn daar een paar dagen gebleven. Door de airco van de auto was in snotverkouden geworden.
Het laatste deel van de reis zou in de buurt van Barcelona zijn . ± 50 km van Barcelona vonden we een mooi dorpje met een mooie camping.
Naar Barcelona zijn we me de trein gegaan en hebben onze ogen uitgekeken bij de Sagrada Familia en Parc Guel. Natuurlijk even over de Ramblas gelopen want dat hoort erbij.
De andere dagen hebben we gewandeld, gefietst en een beetje aan het strand gehangen. Standje 0 dus maar eens.
Uiteindelijk moet het er dan toch van komen en zijn we via Millau, wat een prachtige brug!!, en Parijs naar huis gereden.

Merel

2010-07-24T02:53:00.000-07:00

Ruim 14 dagen geleden zaten we onder de pergola en hoorden geritsel, waar het vandaan kwam was niet duidelijk. Er zitten wel eens mussen en andere vogels in de druif die over de pergola groeit.
De druif is van een weelderig soort, elke 14 dagen moet hij worden gesnoeid omdat het anders een te wilde boel wordt. Ook dit jaar is hij van een paar kale stammen tot een mooi groen afdak gegroeid waaronder het prettig toeven is als de zon fel schijnt.

Een dag later hoorden we weer geritsel maar konden weer niet thuisbrengen wat het was.

Een paar dagen eerder had een windvlaag een merelnestje uit de catalpa geblazen, ernaast lag een klein groen eitje.

De derde dagen zagen we het: er was een vogelnestje gebouwd op een van de dwarsliggers van de pergola. Wat voor vogel zou het zijn? Dat werd snel duidelijk toen we een mooie bruinige merel naar het nest zagen vliegen en na goed te hebben gekeken ook op het nest ging zitten.

Je ziet : ze is net zo nieuwgierig naar ons als wij naar haar. Met opzet haar want het mannetje is in geen velden of wegen te zien.

Heel nieuwsgierig waren we hoeveel eitjes er gelegd zouden zijn. Op internet had ik gelezen dat het meestal 3-4 eitjes zijn. Dat moest dan maar bekeken worden.

Van andere dieren weten we dat het voorzichtig moet gebeuren zonder veel lichaamsgeur achter te laten.

Toen ze even van het nest wegvloog heb ik snel de huishoudtrap gepakt, de camera meegenomen , wat bladeren van de druif opzij gedrukt en snel op de gok een aantal foto's genomen.

Het bleken 3 eitjes te zijn. Hoelang zou het duren voordat ze uitkomen? Ook hier gaf internet weer antwoord. We dachten dat de eitjes zo rond 22-24 juli uit zouden komen.

Inderdaad; op 22 juli lag er een eierschaaltje onder de pergola. Er moest tenminste 1 ei zijn uitgekomen, of was er een rover bij het nest langsgeweest. Er zitten hier ook veel eksters.

Weer won de nieuwgierigheid het. Toen ze even weggevlogen was werden weer snel de trap en camera gepakt en het nest wat blootgelgd. Onmiddellijk gingen 2 kleine snaveltjes open in de hoop op wat voedsel. Snel weer een paar foto's gemaakt en de boel weer teruggeduwd. Ma kan elk moment terugkomen en het als een verstoring ervaren , en dat willen we juist niet.

Er zaten 2 heel blote kleine mereltjes in het nest. We zijn benieuwd of het derde eitje ook nog uitkomt. Voorlopig laten we het nestje met rust en proberen de kat wat meer binnen te houden, want als ze weggaat van het nest maakt ze een prachtige snoekduik onder de kleine accacia door, net laag genoeg om uit de lucht geplukt te kunnen worden door onze harige moordenaar.

Nu de eieren zijn uitgekomen komt ze nadat ze het nest heeft verlaten regelmatig terug met kleine wormpjes om aan de kleintjes te geven. Pa is nog steeds in geen velden of wegen te zien. Het broeden en opvoeden gebeurt hier door ma alleen.

Dieuwertje en Tim verhuizen

2010-06-01T04:45:00.000-07:00

Afgelopen zaterdag zijn Dieuwertje en Tim verhuisd van repectievelijk Bakenesssergracht Haarlem en Terschelling naar hun eigen huis in de Amsterdamse buurt in Haarlem. In die buurt heeft ze ook de eerste 2 jaar van haar leven doorgebracht.
Hun eigen huis; de dag ervoor was de akte gepasseerd bij de notaris en hebben ze de sleutel gekregen.
Tim had een auto gehuurd en daar is in 2x mee alles verhuisd. Het werd ook wel tijd dat ze wat groters gingen betrekken. De Bakenessergracht was leuk maar voor z'n tweeën te klein.
Met de vader en moeder van Tim hebben we met z'n zessen ervoor gezorgd dat alles in orde kwam.
In de middag zijn Tim en zijn vader naar Zaandam en Amsterdam geweest om de tafel en de salontafel te halen. Nadat eea in elkaar was gezet heeft Dieuwertje nog een heerlijke maaltijd gemaakt.
Ze kunnen nu zelf alles op zijn plaats zetten en er een heel eigen hut van maken en ik hoop dat ze er heel veel plezier aan beleven.

Balkenbrij

2010-02-08T13:01:00.000-08:00

Afgelopen zaterdag was het weer zover: de jaarlijkse bijeenkomst met broers, en hun kinderen,om een mooie bak balkenbrij te maken. Rene had voor 2 puike varkenskoppen gezorgd. Toen ik aankwam lagen ze al ruim 2 uur in de boullion te pruttelen. Jan, Piet en Rene waren er al en niet veel later kwamen Olaf, Frans, Gijs en Wim en JanWzn. Ook Paul kwam kijken. Nadat de koppen uit de boullion gehaald waren zijn ze ontdaan van het vlees en werd het vakkundig gemalen door Rene. Het bijvoegen van rogge en boekweitmeel is een precies karweitje wat vooral aan Wim en Jan werd overgelaten. Jan van Jan van Gijs is meester in de toevoeging van het kruidensamenstelsel wat de extra smaak aan het geheel geeft. Ieder helpt mee met het roeren en draaien van de balkenbrij.
Als het bijna klaar is worden spreuken gepreveld en als laatste ingredient een glas jonge klare in de balkenbrij geplengd om een goed resultaat te krijgen.
Alles wordt verdeeld in bakjes zodat ook alle andere familieleden het lekkers kunnen genieten.
De jenever vloeit rijkelijk.
Het is tijd om te gaan, ik moet nog een kleine 22 kilometer op de fiets naar Almere. Het is aardig donker en koud. De borrel en de inspanning houden me warm. Gelukkig heb ik de weg al meerdere keren afgelegd, je zou makkelijk een verkeerde weg in kunnen slaan en zo omrijden.
Zondag heb ik mijn deel netjes verwerkt en in de vriezer gedaan. Uiteraard heb ik ook 2 plakken in de koekenpan laten glijden en een bruin korstje laten krijgen. Met wat sambal manis erop heb ik er heerlijk van gesmuld.

Natuurpark Lelystad

2010-01-02T02:52:00.000-08:00

Gisteren zijn we in het natuurpark Lelystad geweest. We zijn er al meerdere keren langsgereden maar nooit de stap genomen om erheen te gaan. Tot gisteren. Toch zo'n dag van niks eigenlijk. Vol van de oliebollen en appelflappen en we wilden graag een stukje wandelen. Waarom niet naar natuurpark Lelystad.

Nu met de sneeuw geeft het park een prachtige sfeer met krakende sneeuw onder de schoenen. Het eerste wat opvalt als je binnen bent, is dat er nog 2 ooievaars bovenop hun nest zitten. Die horen toch al lang en breed weg te zijn naar het zuiden? Gekortwiekt lijken ze niet ze zijn want dan zouden ze niet kunnen vliegen; we zagen ze later bij de otters in de sneeuw staan.

Je kunt diverse wandelingen kiezen door de kleuren op de bordjes te volgen, wij nemen de blauwe route van ± 80 minuten. Allerlei dieren komen we tegen: przwalkski paarden,wisenten, ganzen, eenden , waterhoentjes, de genoemde ooievaars maar ook otters.

Helaas zien we ook rode verpakkingen liggen van vuurwerk en resten van het afgeschoten vuurwerk, wie doet dat nou en wat vinden ouders daar nou van. Wij begrijpen er niks van.

Otters hadden we wel op NGC en Discovery gezien maar nog nooit in het echt. Op het einde van de wandeling waren ze daar!! Prachtige beestjes met heel nieuwsgierige oogjes. Ze lopen door de sneeuw en duiken in het ijskoude water. Ze lijken heel speels; een komt tot een meter of 10 en we kunnen hem (haar?) mooi bekijken.

In het voorjaar en zomer komen we zeker terug, het is een mooi beheerd park, niet te groot, je kunt er wandelen en fietsen, je eigen picknik houden (wel de rotzooi opruimen) en vooral genieten van de natuur en de dieren!

Benidoleig-Vallencia

2009-12-08T10:38:00.000-08:00

Tijdens onze reis door Indonesie dit jaar hebben we Jan en Marlies ontmoet. Jan en Marlies wonen in Spanje , een stukje onder Valencia. Tijdens de reis kwam het onderwerp reunie aan de orde om elkaar de foto's en dvd's te laten zien.
Jan zei daarop dat hij daarvoor niet naar Nederland zou komen en als we dat wilden dan maar naar Spanje moesten komen. Dat was niet tegen dovemans oren gezegd.
Terug in Nederland ontstond heel snel e-mail verkeer met Aty, Anneke, Raymond en Hans.
We hebben in overleg met Jan en Marlies de datum van 26 november gekozen om hen te bezoeken. Het bezoek zou duren tot 30 november.
De tickets waren geboekt, vrije dagen aangevraagd en geregeld en op 26 november waren we met 6 man weer bij elkaar op Schiphol. Op naar Jan en Marlies.
In Valencia was bij het vliegveld een transporter geregeld door Hans en zo zijn we ook naar Benidoleig gereden. Het was prachtig weer. Aan het einde van de snelweg stond Jan te wachten.
Hij begeleidde ons naar zijn huis.
De ontvangst was fantastisch. Bij het zwembad met een curacao blue en bubbelwijn. Heerlijk.
Jan en Marlies wonen er prachtig.
Natuurlijk hebben we elkaar weer veel verteld en werd er weer veel gelachen. Alles was ook weer zo ontzettend vertrouwd. Heerlijk gegeten en nog een wijntje na genoten.
De volgende dag zijn we wezen wandelen in de buurt van Val d'Ebo. Een prachtig plaatsje, petieterig klein en een fantastische omgeving. Na een wandeling van 3 uur hebben we heerlijk tapas gegeten. Echt op z'n spaans. Uiteraard overgoten met rode en witte wijn.
Nadat we uitgegeten waren zijn we via een omweg teruggereden naar Benidoleig. Inmiddels was het al aan het donker worden.
Later op de avond nog een wine and cheese party gehouden. Erg lekker en heerlijk ontspannen. Er vond nog een eorme verassing plaats: de goede Sint was even snel naar Benidoleig gevlogen om een paar cadeautjes op de stoep te zetten. De Sint had eenieder goed bedacht . Prachtige en leuke cadeautjes, voorwaar hartelijk dank Sinterklaas!
Op zaterdag hebben we nog een andere wandeling gemaakt door de bergen. Ook weer met een fantastisch uitzicht. Aan het einde van de wandeling hebben we grotten bezocht waar nog tekeningen van oer bewoners in stonden.
In een naburig dorp is er weer uitgebreid gegeten en gedronken. Heel veel pret
In de avond hebben we dvd 1 van de reis door Indonesie zitten bekijken. Het is weer erg leuk om de reis die we allemaal gemaakt hebben nogmaals te beleven.
Zondag is een wat miezerige dag met veel wind. Toch zijn we naar Denia en Xabia gegaan om heel even in de Middelandse Zee de handen te spoelen. Denia en Xabia zijn in het naseizoen rustige stadjes met nogal wat engelse en duitse pensionado's .
Heerlijk gegeten en in de avond deel 2 van de dvd gekeken. Morgen moeten we weer terug naar Nederland. Maar eerst nog Valencia.
Dat gaan we dan ook doen. Marlies is niet zo lekker en blijft thuis. Jan gaat mee als gids. Er volgt een heel hartelijk afscheid met Marlies en zij zwaait ons uit.
Valencia is een prachtige stad . Ruim en schoon en veel mooie oude gebouwen in het centrum. Een prachtig postkantoor en een heel mooie kerk. We zijn nog even de toren opgegaan om over Valencia heen te kijken.
Er is nog tijd voor een toer door de stad met een rondrit bus. Zo zie je snel een groot deel van Valencia. Niet alleen de oude stad maar ook het nieuwe gedeelte met prachtige gebouwen en brug van Calatrava.
Ook het afscheid met Jan nadert en we doen dat in het prachtige stationsgebouw van de spaanse spooorwegen. Jan zwaait ons uit en wij hem.
Met de metro gaan we naar het vliegveld en eten daar een hapje en checken in. De reis naar Schiphol verloopt voorspoedig .
Op Schiphol nemen we weer afscheid van elkaar. Hopelijk zien we elkaar weer spoedig. Het was enorm leuk en waardevol. Met prima mensen.
Voor de foto's:www.ceesvanjandepost.mijnalbums.nl

Glas

2009-10-22T10:41:00.000-07:00

Terug van weggeweest. Zoals jullie weten ben ik nog steeds in Amsterdam een paar dingetjes aan het doen. Dat is echter zo vermoeiend dat het weer nodig was om op vakantie te gaan. We zijn met de caravan weggeweest naar Duitsland en hebben daar een deel van de Romantische Strasse bekeken. Een heleboel Hans en Grietje stadjes . Wel erg leuk. Veel Fachbau.. Ook heel lekker bier. Vooral Maisels Weisse. Heerlijk. Ook prachtig weer gehad.
Terug in Nederland werd het tijd om een oude gift in te lossen.
Ik heb me opgegeven om een weekje met glas te knoeien bij van Tetterode in Amsterdam. In een woord:FANTASTISCH!!!!!!!!! Geweldig mooi om daar aan het werk te zijn.
De eerste 2 dagen zijn we bezig geweest met glasgieten in zand en de volgende 2 dagen met glasblazen. Als je dat ziet op You Tube of op TV denk je : "OH DAT KAN IK OOK WEL. Dat is me daar een end moeilijk, maar ook geweldig leuk om te doen, en knetterheet. De druppels vallen van je gezicht af.
Ik zal foto's maken van mijn werkstukken zodat jullie die kunnen zien. Ik zal ze op de bekende site plaatsen: www.ceesvanjandepost.mijnalbums.nl

Reunie 16-06

2009-06-20T09:02:00.000-07:00

Verbluffend. Dat was het eerste wat me te binnen schoot toen ik binnenkwam. Een groot aantal neven en nichten van vaders kant. Via de lijn Gijs Hilhorst en Petronella Makker. En allemaal zo vitaal !!!. Gijs van Dijk vierde zelfs zijn 80 ste verjaardag en dat was hem niet direkt aan te zien. Ook zijn broers en zussen lijken erg op elkaar. Heel lang had ik ze niet gezien maar het was direkt vertrouwd, we hebben een deel van dezelfde genen en dat ruik je bijna op afstand. Alle Hamersvelden waren ook aanwezig en dat was natuurlijk erg leuk. Jan Hilhorst Jzn had zelfs het trouwboekje van Gijs Hilhorst en Petronella Makker meegenomen; prachtig om in te zien. Vooral de vergissing van de ambtenaar die Jan Hilhorst Gzn er ooit heeft ingeschreven.
Degenen die er niet waren kunnen op de foto site http://www.ceesvanjandepost.mijnalbums.nl/ de foto's bekijken.
Voor mij was het erg waardevol en ik heb me kostelijk geamuseerd. Heel veel verhalen gehoord van vroeger.
Vooral Sien van tante Bartje heeft erg veel werk verzet om alle neven en nichten weer eens bij elkaar te brengen en ze heeft op de middag en avond samen met haar Jan heel veel gedaan om het te laten slagen.
Heel veel dank Sien!!!

Laatste deel Papua reis

2009-06-01T03:11:00.000-07:00

We zijn nu op het vliegveld van Singapore voor het laatste stuk naar Amsterdam. Intussen hebben we weer een hoop gezien en beleefd. We zijn vanaf Biak naar Makassar gevlogen. Dat was laat in de middag dus we moesten in Makassar een hotelovernachting hebben. Geen probleem , dat was geregeld. We hebben gegeten in een groot restaurant waar met name vis en rijst werd geserveerd. Heerlijk!!. Ook weer eens een Bintang biertje erbij. De volgende ochtend zijn we doorgevlogen naar Manado en met een bootje naar de cottages gebracht. Het is inderdaad een tropisch eilandje met prachtige hutjes. Eenvoudig maar goed. Een slaapkamer en een mandiehokje. En veel tjit-tjaks.
De rest van de dag brengen we met veel nietsdoen door. De dag daarna gaan we snorkelen in het koraal. Jammer. Het koraal waar de snorkelen is zo goed als dood en er zijn weinig vissen te zien. Heel jammer Maar we krijgen een herkansing en wat voor een. In de middag wandelen we wat over het eiland en kunnen voor de hutjes ook heerlijk zwemmen. Er is alleen veel stroming.
De dag erna gaan we 's morgens vroeg (06.00 uur) met de boot op zoek naar dolfijnen. Meestal laten ze zich niet zien maar dit keer zijn ze er in grote getale. Wel 80 . Ze springen voor de boot uit het niets op en maken er een onwaarschijnlijk spectakel van. Het was een onzettend gaaf gezicht. Het is alleen jammer dat je ze bijna nooit goed op de foto krijgt; je bent altijd te laat.
In de middag zijn we naar een andere snorkelplaats gegaan. Fantastisch!!!!!!. Een weelde aan vissen en kleuren en levend koraal, het was echt genieten daar onder water. We waren het water niet uit te schoppen. Aan de ene kant zie je het koraal en kijk je de andere kant op dan kijk je in het blauwe niets. Ver onder je is de bodem maar dat geeft ook een gevoel wat moeilijk te beschrijven is. Zoiets als gewichloosheid denk ik, je verliest de dimensies. Gelukkig weet je nog wel waar je adem moet halen.
Vanochtend zijn we naar het vliegveld van Manado gebracht en hebben een goede vlucht gehad naar Singapore. We gaan zo wat eten en dan is het wachten tot 23.45. Dan de lucht in en morgen landen we rond 07.00 op Schiphol. De foto's komen op http://www.ceesvanjandepost.mijnalbums.nl/ te staan. Dat probeer ik woensdag nog te doen. Donderdag staan ze er zeker op dus dan kunnen jullie meegenieten. Verder zien we elkaar natuurlijk weer , waar dan ook.

Papua deel 3

2009-05-26T23:36:00.001-07:00

We zijn vanuit Jayapura naar Biak gevlogen. Biak is de oude verzamelplaats voor de militairen die in 1962 naar Nieuw Guinea werden gestuurd. Het eiland is niet groot maar wel erg mooi. We zijn vanuit Biak naar een klein eilandje gevaren in een bootje waarvan je zegt: haalt dat ding het wel. Gelukkig geen schipbreuk geleden en op het eilandje Rani beland. Het eiland heeft geen aanlegsteiger dus we moesten het laatste stuk door de zee waden. Op zich geen probleem, alleen loop je zo wel het koraal te vertrappen en dat is zonde.
Op het eiland hebben we geslapen in een "huisje". Het was meer een onaf gebouwde schuur maar in elk geval droog.
Ook deze koks weten van wanten want het eten was ook van hen prima. De dag erop zijn we wat over het eiland wezen wandelen en in de middag moesten we weer terug. In de verte donderde en bliksemde het vervaarlijk maar we zijn heel overgekomen.
Degene die het vervoer moest regelen was bij aankomst op Biak ineens spoorslags verdwenen en die hebben we pas de volgende dag weer gezien. De sukkel had vergeten om de retourbus te bespreken. Gelukkig bracht onze gids uitkomst en zo zijn we met z'n allen in een heel klein busje gepropt en naar Biak stad gereden. Het ding stonk onbehoorlijk naar benzine, ademhalen was bijna dodelijk.
In de avond hebben we een lokale eettent bezocht. Toen we naar het hotel terug liepen werden we in het nederlands aangesproken. Dat was ons al wel verteld dat dat zou kunnen gebeuren maar het is toch vreemd als je het hoort in een land waar bijna alleen bahasa wordt gesproken. Ook dat gaat beter want ik ben nu gewend aan de klanken en begrijp beter wat ze zeggen en zij begrijpen mij. Vooral alles pelan pelan.We hebben even in het nederlands met ze staan te praten.
Vandaag zijn we naar een park geweest waar ze paradijsvogels zouden hebben en vele soorten orchideen. De paradijsvogels waren hoogstwaarschijnlijk verhandeld of opgegeten en de orchideen wilden niet bloeien. Wel was de grot waar de japanners in hadden gezeten tijdens WO2 open en konden we die bekijken.
Morgen gaan we naar Makassar en de dag erop naar Manado. Vanuit Manado gaan we met een bootje naar Bunaken. Daar is het rusten, snorkelen , dolfijnen kijken en vooral weinig doen. Een biertje zou wel lekker zijn want alcohol is maar heel matig verkrijgbaar hier. Bintang drinken ze wel hier en dat is een Heineken soort pils.
Mogelijk dat we nog een berichtje plaatsen, als dat kan op Bunaken.

Papua deel 2

2009-05-23T03:25:00.000-07:00

We zijn weer terug uit de bergen. Het heeft bijna bloed , zweet en tranen gekost maar het was een heel enerverende ervaring.De bergen waren stukken steiler en de paadjes soms maar een schoen breed. Meerdere keren hang je met een been in de afgrond, zo'n 60 meter onder je is pas weer vaste grond. Het weer zit niet altijd mee want we krijgen wel eens een buitje op ons kop. De koks doen heel goed werk en verassen ons met heerlijk eten.
In de dorpjes waar we overnachten is het vaak armoe troef. Ook de onderkomens zijn vooral geen Hilton met 5 sterren. Het is vaak een huis(?) van de guru. Er zijn 4 kamers met een strooien mat op de grond en dat is het. Ook moet er eerst een touwtje gespannen worden om de klamboe op te hangen. Daarna volgt het ritueel op openingen te dichten waar eventueel ratten doorheen zouden kunnen komen. We zijn dan ook met z'n allen net kippen ; als het donker is gaan we op stok en met licht eruit.
In de dorpjes worden we nog steeds bekeken als vreemdelingen. Een keer was een medereiziger gevallen en had een zere rug, In de openlucht gebeurt hier alles dus ik masseer zijn rug even met wat gel. Meteen het halve dorp eromheen met allerlei klachten die ze hebben en waarvan ze denken dat je die kunt genezen. Vaak is het chronisch. Er komt 1 keer per 3 maanden een verpleegkundige langs en 1x per jaar een arts. Een op de vier heeft HIV. Zo heb ik 2x een polikliniekje gehouden en dat was best wel leuk.
Ook hebben we een rustdag gehad. Die werd gebruikt om een varkensfeest te houden. Varken kopen. De lokale bevolking in rieten rok en peniskoker die het beest doden , schroeien , in de smoorkuil gooien en later eten.

Ook moeten we de was in de riviertjes doen. Het droogt daar erg slecht door de hoge luchtvochtigheid.
Uiteindelijk zijn we op een hoogte van 2435 meter geweest.
Op de laatste dag is er een heerlijke maaltijd gemaakt met rivierkreeftjes en vis!!.
We zijn teruggebracht naar Wamena en daar hebben we een dagje vrij gehad om weer de was te doen en wat souvenirs te kopen. Vandaag zijn we met het vliegtuig naar Sentani gegaan en morgen vliegen we naar Biak. Vandaag hebben we Jayapura bezocht. Dat is het oude Hollandia. Het is de hoofdstad van Papua.
Binnenkort weer een ander hoofdstuk. We gaan geld halen en eten. We gaan nu een rustige week tegemoet.Lekker uitrusten met de zon op je bast.
Tot over 10 dagen!

Reis Papua

2009-05-14T00:08:00.000-07:00

Hallo allemaal,

Het is een heel drukke week geweest deze week. Vorige week zijn we vertrokken van Schiphol en uiteindelijk geland op Bali. Daar hebben we eerst maar een beetje gerust en hebben we info gekregen over de eerste dagen. De gids is een indonesier en heet Udin. De lokale flappentap hebben we op het vliegveld al geplunderd om in elk geval niet zonder te zitten. De dag erop zijn we met 6 mensen in een busje over Bali gereden. Leuke dingen gezien. , maar vooral tempels , vulkanen en het leukste was het monkey forest. Apen springen om en op je . Vooral als je een kam bananen hebt gekocht.
's Avonds hebben we aan het strand gegeten en de koffer weer ingepakt want vannacht vliegen we naar Sentani op Papua. De vlucht heeft vertraging en we moeten wachten tot 02.30 voordat we kunnen vertrekken. Intussen zagen we hoe een rat in een kast met nootjes zijn pens vol zat te vreten.
De vlucht naar Papua verliep verder goed met een tussen landing in een heeeeeeeel klein plaatsje(Timika).
In Sentani zijn we naar het hotel (???) gelopen en hebben we onze spullen neergezet. Daarna de bank beroofd. De rest van de dag hebben we een beetje gelummeld en zijn 's avonds naar de markt geweest en wat gegeten.
De dag erop zijn we naar het meer van Sentani geweest en hebben met een bootje rondgevaren over het meer. De lokale bevolking is net zo nieuwsgierig als dat wij zijn. Het kan hier ook aardig plenzen want we stonden in een dorpje en de regenbui overviel ons. We konden gelukkig schuilen onder een afdakje.
De dag erop zijn we vroeg met een vliegtuig naar Wamena gevlogen. Een ritje van 3 kwartier. Aangekomen zie je onmiddelijk de lokalen staan;gitzwart en veel lachen.
Ze kauwen hier betelnoten en daar wordt je mond vuurrood van. Dat heet siri kauwen. Ze spugen het ook op de grond.
Het hotel kon beter. We krijgen ook hier info over de reis van de volgende 3 dagen.
De trektocht. Die is erg mooi en we lopen door de Baliem vallei. Het is warm en aangenaam. Onderweg wordt de zware bagage gedragen door "porters" en wij dragen onze eigen kleine bagage. We worden onderweg veel verwelkomd door de Papua's en er worden veel handen geschud en veel gelachen. Mijn korte cursus indo komt zo nu en dan van pas. In de avond komen we in een dorpje en slapen in een huis van een leraar. Alle kinderen van het dorp komen kijken en als je een foto neemt staan ze te drommen om het resultaat te zien. Heel vaak gaat dat gepaard met gilletjes en geloei.
We slapen op de grond en zo nu en dan zal er wel een ratje of wat langskomen.
De volgende dag herhaalt zich dat ritueel. Onderweg worden we voorzien van eten door de koks en krijgen heerlijk fruit te eten. Afvallen is er niet bij. In de avond springen we met zijn allen in een ijskoude rivier. Mannen en vrouwen netjes gescheidenmaar allen in adamskostuum. Ook dan ben je een beziendswaardigheid voor de kinderen want die hebben nog nooit blote witte lijven gezien en kijken of alles er net zo uitziet als bij hen.
Op dag 3 lopen we weer richting Wamena, daar aangekomen krijgen we een ander ,beter, hotel. Vandaag zijn we naar de versteende mummy geweest en hebben een zoutput bezocht. Heel veel gelach met de lokale bevolking en veel wa,wa,wa,wa,wa. Dat is een welkomsgroet.
We gaan nu naar een nieuwe briefing voor de komende 7 dagen. We gaan de bergen in en gaan weer kijken bij de lokale bevolking. Dan zullen we ook proberen wat foto's erbij te plaatsen.
Tot over 7 dagen en mail de weblog maar door naar anderen zodat ook zij van onze reis kunnen meegenieten.
Groeten,Cees en Truus

Sien van tante Bartje

2009-04-20T10:23:00.000-07:00

Ja, met Sien van Tante Bartje!... Met Cees?.... Ja. Nou dat is alweer een tijdje geleden Sien. Ja we dachten zo om maar weer eens een reunie te organiseren. Leuk Sien , doen. Met de van Hamersvelden, van Dijken en de Hilhorsten. Wanneer heb je in je hoofd? Nou ergens 16 juni. Lijkt me erg leuk Sien. Ik zal er zeker zijn.

Ja , dat was onverwacht een telefoontje van nicht Sien. Er zijn neven en nichten die ik, en mogelijk ook anderen , al een hele tijd niet gezien hebben. Ik ben erg benieuwd. Velen zullen al een behoorlijke leeftijd hebben, daar ben ik nog maar een jonkie bij.. Hoog tijd dus om nog eens bij elkaar te komen!

2008-12-07T05:34:00.000-08:00

29 november

Op deze dag zijn we 30 jaar getrouwd. We vonden dat dit wel een feestje waard was en dus hebben we alle broers en zussen en de kinderen uitgenodigd om een borrel te komen drinken. Vanaf 16:30 was iedereen welkom. Hetis erg gezellig geworden en iedereen heeft het erg naar zijn/haar zin gehad. Het pils en de wijn smaakten prima. Zonder eten de deur uit dat kan natuurlijk niet. We hebben de boel gecaterd met een hele beste chinees. Dat smaakte heel best.

2008-12-07T05:24:00.000-08:00

Brugge

22 november zijn we een dagje naar Brugge geweest. Daar was een grote kerstshow van het blad Fleur waar Truus op geabonneerd is.
Vanuit Almere ben je zo in Antwerpen maar dat stuk naar Bruuge had ik me helemaal in vergist. Nog een dikke 80 kilometer voorbij Antwerpen!
Brugge is een grappig stadje en we komen er zeker nog een keertje terug. Dit keer was het koud en nat. Regen, sneeuw en hagel. Niet om eens lekker een goede Brugse tripel te genieten op een terrasje.
De kerstshow werd gehouden in het St Jans klooster en was wel de moeite waard. Veel nieuwe dingen op bloembindgbied komen uit Belgie.
Terug werd het alleen maar slechter; veel natte sneeuw.

Italie

2008-09-14T06:19:00.000-07:00

De zomer was weer bijna voorbij en we vonden dat we nog even op vakantie moesten gaan. Het zou de buurt van La Spezia worden en daarna doorgaan naar Venetie. Hoe anders kan een en ander soms lopen....
Op weg met de nieuwe caravan, nou ja tweede hands maar voor ons zo goed als nieuw zijn we in de ochtend vertrokken. Alles loopt naar wens totdat ik een ander geluid hoor bij het richting aangeven. Niet het vertrouwde tik-tik maar nu een keer zo snel. Meestal betekent dat een kapotte lamp en dus stoppen we bij een benzinestation om even te kijken. De lamp blijkt heel, de zekeringen ook. De ADAC erbij geroepen. Na enig speurwerk komt hij erachter dat het relais voor de aansturing naar achteren stuk is en hij heeft natuurliijk geen nieuwe. Afslepen dan maar. We worden bij een Bosch garage neergezet. Balen. Toch maar het dorpje ingegaan en net doen alsof het vakantie is. De hefe weizen smaakt goed. Terug gekomen staat de baas van het spul al te wachten en vraagt wat de bedoeling is. Ik leg hem uit wat er stuk is en hij belooft zo snel mogelijk de boel te repareren. Van hem krijgen we ook stroom en water zodat we onszelf kunnen behelpen.
De volgende dag wordt er gezocht en gezocht. Uiteindelijk moet er een nieuwe kabelboom in en kunnen we weer doorrijden.

We hebben geen zin meer in La Spezia en besluiten om naar Passignano aan het Trasimeno meer te gaan. Daar zijn we meer geweest en dat was altijd goed. De volgende dag zijn we er en er is een van de mooiste plekjes op de camping vrij

Daar staan we dan.

De eerste paar dagen hebben we niet zoveel gedaan. Uitrusten was het devies. Daarna zijn we veel aan het fietsen geweest en hebben we de ons bekende plaatsen als Tuoro, Magione, Castiglione del Lago en Cortona bezocht . Stuk voor stuk nog altijd even mooi. Ook zijn we weer naar het kerkje geweest in Castel Rigone. Prachtige 14 de en 15 de eeuws fresco's. En heel mooi gefilterd licht.
Op het terras 's avonds worden we een keer aangesproken door een meisje van een jaar of 25. Of we nederlanders zijn en of we soms de ouders van Dieuwertje zijn. Ja dus. Dat was Marijn Flipse. Ze kwam hier ook al toen wij er kwamen met de kinderen. Dieuwertje en zij hebben nog weleens contact via hyves.

In de avond komen de muggen. Daar hadden we niet op gerekend dus de eerste keer zat ook de binnenkant van de caravan onder de muggen. Een voordeel ; ze steken niet. Later hebben we besloten om de voortent delen erin te ritsen zodat we er veel minder last van hebben.

Aan alles komt een end en dus besluiten we om naar Venetie te vertrekken. We komen op een camping in het dorp Chioggia te staan. Vlak aan zee met een lekker briesje. Ook hier muggen. Weliswaar kleiner maar deze krengen steken wel.

Venetie is een ongelooflijk drukke stad en je moet je door de menigte werken op het San Marco plein. Niet iets voor ons dus eigenlijk. We wandelen nog naar de Rialto brug en her en der door de steegjes. We besluiten om naar het eiland Murano te gaan om daar de glas sierkunst te bekijken en als het even kan ook de glasblazerij.
We worden niet teleurgesteld. Binnen de kortste keren zitten we in een glasblazerij en kijken onze ogen uit. Fantastisch wat die mannen met dat spul kunnen. En het lijkt wel of het geen moeite kost. Bloedheet is het want er staan 2 grote ovens te branden.
Ze maken de mooiste dingen. Het hele proces heb ik op video gezet om later nog eens naar te kijken.
We lopen nog wat door Murano en besluiten om naar de camping terug te gaan.
De weg terug naar huis loopt via Oostenrijk en Duitsland. We gaan weer bij camping Katzenkopf aan in Sommerach. Altijd goed. Vriendelijke mensen, veel en lekker eten en nog wat dunkel en hefe weizen om mee naar huis te nemen.
We komen gelukig heel en gezond weer aan in Almere. Het was een wat andere vakantie als gepland maar daarom niet minder leuk!

Mocht je foto's willen zien van deze reis dan kun je terecht op http://www.ceesvanjandepost.mijnalbums.nl/

Thailand

2008-03-27T11:05:00.000-07:00

Van 1 maart tot en met 22 maart zijn we op vakantie geweest in Thailand. Heel graag wilden we weer naar Azie omdat dat toch een aparte aantrekkingkracht op ons heeft. Tja en Thailand schijn je echt gezien te moeten hebben.

Dat is ook zo; Thailand is een erg mooi land met veel historie maar ook andere kanten.

Wij zijn begonnen in Bangkok. Dat is net zo'n drukke stad als alle steden van 10 miljoen mensen of meer.

Erg mooi was de Wat Pho en de Wat Phra Keo met het paleis. De moeite waard!! Wil je lekker scheumen en een beetje meer in de schaduw dan is de chinese markt ook een aanrader. De duvel en z'n ouwe moer en die zijn opoe wordt er verkocht. Uiteraard hebben we een thaise maaltijd genoten waarbij ranke danseresjes hun dansje opvoerden. De volgende avond stond een show op het menu van mannen die bezig zijn omgebouwd te worden of al omgebouwd zijn. Erg leuk , het is kleurrijk en ze steken de draak met zichzelf. Een bezoekje aan Pat Pong hoort er natuurlijk ook bij en het is schrikbarend om te zien hoeveel oudere europese mannen met zo'n schoon thais meidje lopen. Viespeuken!

We vertrekken uit Bangkok en gaan via Nakhon Pathom en Damnoen Raduak naar Kanchanaburi waar de bridge on the river Kwai ligt. We gaan met de lokale boemel nog verder naar Nam Tok waar de floating hotels zijn. Het is er eg mooi en leuk. Hoogtepunt vonden wij het moment dat we met een bootje voorbij het floating hotel voeren . Na nog een kwartierje varen was het; reddingsvest aan en overboord en je lekker in de Kwai laten terugdobberen naar het hotel.

Ook hier gaan we vandaan en reizen via Ayuttaya, wat erg mooi is , door naar Kao Ya N.P.

De onderkomens zijn prachtig, het eten goed en de omgeving mooi. We maken daar ook een trip door de jungle. Opvallend: geen beesten, geen vogels ,veel stilte. Wel erg mooie en grote bomen, lianen en andere flora.

We gaan een paar dagen grote trips maken. De eerste is naar KhonKaen. We reizen o.a via Phimai. Overweldigend. Ik stond gelijk aan de grond genageld toen ik dit zag. Oude Kmer ruines op een heel groot terrein met nog prachtige doorkijkjes naar andere delen van het geheel. Het werd ook mooi bijgehouden en daar heb ik gelezen dat o.a. de fransen hebben geholpen met een deel van de restauratie. Elk stukje uit elkaar halen, schoonmaken, conserveren en weer op de juiste plaats terugleggen.

Laat in de avond komen we in Khon Kaen aan. Het is een stad van niks. We internetten even naar huis en gaan eten.

De volgende dag gaan we richting Sukothai maar dat zullen we deze dag niet halen. We overnachten in een leuk resort , eten prima, drinken een lekker biertje en rum cola en gaan slapen. Morgen Sukothai.

Sukothai is prachtig. Net zo overweldigend als Phimai maar op een nog groter gebied. We hebben een fiets nodig om van de ene ruine naar de ander te komen. Het is bloedheet. De reuzel loopt je ..... uit. Een koele duik herstelt het lijf weer enigszins.

In Sukothai kun je prima eten. Er is een puik restaurant met lekker fris bier en je kunt ook buiten eten. De andere dag besluiten we net als in Vietnam op de markt te eten. Dat is vaak het leukst en ook nog eens voor een scheet en 3 knikkers. De prak is prima en we krijgen zowaar stokjes om mee te eten. Dat zijn we na enkele happen nog niet verleerd.

Vandaag gaan we naar Chang Mai. Daar blijven we een aantal dagen want we gaan daar ook een trekking doen van 3 dagen en 2 nachten.

Onderweg doen we nog een olifanten ziekenhuisje aan waar die arme beesten soms op 3 poten staan omdat ze op een landmijn zijn gaan staan in het grensgebied met Myanmar.

Chang Mai is weer een grote stad. Het vervoer gaat met de tuk tuk of wandelend. Na aankomst gaan we gelijk op pad en komen in de oude stad terecht in de meest oude Wat. Prachtig; hij wordt ook nog bevolkt door enige monniken in het oranje.

Truus haar slipper begeeft het. De lokale Westerhuis heeft nieuwe in de etalage. Of je maar even over de brug wilt komen voor 4 euro!. (2 paar).

's Avonds eten we weer op de markt en dat bevalt prima. Er is ook een grote avondmarkt bij en daar scheumen we een en ander bij elkaar. Een broek (afritsbaar) voor 5 euro lijkt me niet te duur. Uiteraard is de prijs tot stand gekomen na enig pingelen. Dat hoort erbij.

Morgen gaan we aan de trekking beginnen.

We worden met songteaws ( open auto's ) weggebracht naar het zuidwesten van Chang Mai. Eerst nog even een ritje op een olifant. Dat is lachen.

Het schudt, deint en doet van alles. Elke 10 seconden zie je de slurf over zijn kop komen om om bananen te bedelen. Die krijgen ze dan ook ruim voldoende.

De trekking gaat gelijk bergop en even daarna loop je door het bos. Gelukkig is er na een uur lopen een klein watertje. De pet erin en dan op je kop zeten ; heerlijk

Na nog een uur lopen lekker onder een grote waterval alle zweet van je lijf spoelen. Dat is ook wel nodig want in het dorpje waar we slapen is nauwlijks stromend water. We eten goed en doen daarna nog wat raadspelletjes met de gidsen. We slapen op rubber matjes en onder de klamboe.

De tweede dag wordt niet meer door iedereen gedaan, 4 mensen staken de strijd en gaan terug naar Chang Mai. Dag 2 is inderdaad de zwaarste dag. Wel erg mooi . We lopen door prachtige bossen en zien spinnen zo groot als een hand. Het is berg op en berg af. We hebben een heerlijke lunch tussen de verdroogde rijstvelden. In de middag nog een keer onder een andere waterval.

Tegen een uur of 4/5 komen we bij ons nachthok. Veel is het niet, maar het eten is weer prima. We stoken een vuurtje en gaan daarna weer onder de klamboe.

De laatste dag trekking is erg leuk. Hoewel het begin wat minder was. Honden en kippen scharrelen om je heen en die hebben vaak beestjes bij zich. Ik ben 35 keer door vlooien gepikt. Het resultaat zijn een paar dikke enkels en kuiten. Na 4-5 dagen is dat weg. Tegen de jeuk heb ik wat kunnen kopen.

Aan het einde van de trekking gaan we nog een stukje bamboevlot varen. 4 Dikke bamboestelen met een stukje touw bij elkaar en gaan maar. Langs de kant staat allemaal jeugd klaar met emmers en stokken om je zeiknat te gooien. Dat word je dan ook.

Terug in Chang Mai eerst maar onder de pomp en weer op de markt eten. Morgen gaan we met de trein naar Bangkok en verder naar Kho Chang.

In Chang mai hebben we nog wat dingetjes gekocht.

De treinreis schiet de eerste tijd niet erg op. Hij rijdt erg langzaam. Bier is er voldoende en er komt regelmatig een Singha (biermerk) meisje om te kijken of er nog voldoende is. Het wordt een lollige boel. Om een uur of 10 wordt je bedje opgemaakt en kun je gaan slapen.

De reis van Bangkok naar Kho Chang is nog 6 uur waarvan een uur met de boot. Het resort is mooi en we gaan de volgende dag een dagje niksdoen. De lokale eettent is prima (phad thai;heerlijk) maar we willen ook wel weer wat doen. Er wordt een tripje geregeld met een boot. Het is prachtig; je kunt snorkelen en mooi visjes en koraal kijken. De eerste 2 stekken zijn niet veel. De latere 2 stekken geweldig. Met een reddingsvest aan lekker dobberen en snorkelen maar. Alsof je in eenn aquarium zwemt. Aan boord krijgen we lekker te eten .

Het einde nadert en we lopen wat op het strand en doen niet zoveel. Morgen gaan we naar huis.

We eten als groep nog een keer met elkaar en dat is best gezellig.

Vandaag gaan we naar huis. Inpakken en weer in busjes op naar het vliegveld. Lufthansa vliegt ons veilig naar Frankfurt. Daar zien we sneeuw liggen. Later op Schiphol is het ook koud. Almere zien we vanuit het vliegtuig mooi liggen.

Het was prachtig en erg leuk. Waar gaan we volgend jaar heen???

VZA

2008-03-27T10:58:00.000-07:00

Een tijdje terug belde Cor mij op of we een keer een biertje konden drinken. Geen fout idee. Op naar Amsterdam dus. Cor zocht nog iemand om hem te helpen de financiele administratie op peil te krijgen;eigenlijk hetzelfde wat ik het laatste jaar in Haarlem heb gedaan. Na wat praten waren we eruit.
Op 15 februari heb ik mijn eerste werkdag gehad. Het is een leuk team van mensen. Uiteraard ga je een analyse maken waar de problemen liggen en probeer je de knoop te ontwarren en er een mooi proces van te maken. We staan nu op het moment om een gigantische inhaalslag te maken. Ook dat gaat lukken.
Het is ook wel weer leuk om met Cor samen te werken. Een beetje een oud gevoel maar wel goed.
Voorlopig werk ik 3 dagen in de week. Dat is meer dan zat en hebben we samen ook nog de vrije dagen om leuke dingen te doen.

2008-02-04T07:42:00.000-08:00

Ja dan is het zo maar weer januari. En heb je nog een heleboel te doen. De videofilm over Vietnam is eindelijk klaar met dank aan Gert en Engelien. Zij hebben bandjes gebracht waarvan ik dan weer de rest van de reis kon samenstellen.
Ook mijn oude elpees krijgen een facelift en oma van Woerkom had nog wat te fotoshoppen.
De slaapkamers hebben we opnieuw behangen en netjes gemaakt dus dat is ook weer klaar voor een paar jaar.
Op 19 januari hebben we met Wim, Jan, Frans, Olav, Maarten, Piet en ondergetekende weer eens balkenbrij gemaakt naar het recept van moeder Rijkie en Ome Wim. Het resultaat mag er zijn. Een en ander ging vergezeld met een lekkere jonge en ouwe borrel. Ontzettend genoten.
Nu ben ik bezig met een oud project: slijp je eigen spiegel voor je spiegeltelescoop. Zo'n 25 jaar geleden eens gekocht bij de stichting de Koepel, aan begonnen en nooit afgemaakt. Nou dat wordt dan toch eens tijd. Er bleek een slijpfout van vroeger in te zitten dus bij de Koepel nieuw carborundum gekocht en slijpen maar weer.
Vandaag ben ik terug geweest op de dienst. Een tijdje met Gerben staan te kletsen over Edje en zijn zoontje waar kanker is bij gediagnosticeerd.
Verder leek het wel of ik nooit weg was geweest. Iedereen is er nog, behalve Ria. Die is bij Confesso gaan werken.

Afscheid werk

2007-11-30T05:42:00.000-08:00

Ze hebben me wel verrast! Het was eigenlijk een overweldigende maand. Allereerst was er het afscheid samen met Daan. We werden opgehaald met een paardentram en zo naar het centrum van Haarlem gebracht. Daar kregen we een aantal opdrachten en liepen zo door de haarlemse binnenstad langs alle mooie en oude bezienswaardigheden.
Uiteraard kom je in een kroeg terecht. De verrassing was compleet. Een hele rij oud collega's stonden daar. Gasten die al jaren weg waren van de dienst. Piet, Ron, Henk, Marcel, Peppino, Frans en ga zo maar door.
Het werd een ontzettend gezellige avond in Babbels. Veel wijn en bier gekregen maar ook prachtige boeken. De warmte was overweldigend. De foto´s staan op http://www.ceesvanjandepost.mijnalbums.nl/
Een week later zijn we met de oude hap nog bij elkaar geweest en een chineesje gegeten.
De laatste was het officiele afscheid op 23-11.
Ook daar erg veel oude bekenden gezien en mensen die afscheid van me kwamen nemen. Het werd een erg drukke receptie. Ook weer veel bier en wijn en leuke attenties.
We zijn met de kinderen Haarlem ingegaan en een hapje gegeten.
Nu ben ik thuis en vermaak me best. Ik heb de tijd aan mezelf en verveel me absoluut niet. Deze week nog 2 dagen bij de PHTLS geweest wat weer erg gezellig was.
Volgende week komen nog een keer alle rampen officieren bij elkaar; ook een soort afscheid zullen we maar zeggen. Wel erg leuk.

2007-10-24T11:44:00.000-07:00

De laatste loodjes....

Het is nu eind oktober. Bijna weer een jaartje ouder. Vandaag is Jan Wolkers gecremeerd. Was die ouwe toch mooi bijna 82 geworden. Hij heeft zijn en mijn verjaardag niet meer mee mogen maken. Ik teken voor de vitaliteit en leeftijd. Gelukkig heb ik nog zijn boeken om te lezen, sommigen zijn zo onderhand een losbladig systeem geworden.
Op het werk zijn ze bezig om me uit te wuiven. Een en ander wordt achter mijn rug om geregeld. Ze gaan hun gang maar, ik zie wel wat het wordt.
Vorige week hebben we weer een stuk gefietst langs de Lepelaars plassen. Een prachtig natuurgebied met vele soorten vogels. Volgende keer moet ik toch mijn vogelboek en mijn verrekijker meenemen.
Ik heb ook al gesolliciteerd op een mooie vrijetijdsbesteding: trouwambtenaar. Ik ben benieuwd wat dat wordt.
Dieuwertje heeft haar gsprekken gehad voor de sollicitatie voor ambulanceverpleegkundige, ik ben benieuwd wat dat wordt.
De verjaardag van Popkje was erg gezellig en ik heb daar ook aan Jan en Bertus hun cd met foto's van hun 40 jarige bruiloft gegeven, daar waren ze erg blij mee.
November zal wel wat drukker worden op de blog, er zullen dan ook wel foto's van hett naderende afscheid op mijn site verschijnen, dus hou de boel maar een beetje in de gaten.

italie vakantie

2007-09-23T10:46:00.000-07:00

Dit jaar zijn we weer naar Italie geweest. Daar waren we al een jaar of 5 niet meer geweest en we hadden een beetje "heimwee".
Na Bertus zijn feest (40 jaar getrouwd met zijn Rietje) zijn we op weg gegaan. Op het huis en de poes wordt gepast door Evert en Helen.
In Duitsland hebben we ovenacht op een camping in Kipfendorf. Nou net een kippendorp. Een ren en een landje en verder niks. Geeft niet , heeft ook zijn charme.
De volgende dag zijn we doorgereden naar het meer van Bolsano even boven Rome. Het weer is redelijk. Het wordt later erg mooi weer en we hebben veel gefietst en van alle lekkere dingen genoten in de omgeving. Lekker gegeten en gedronken. De dagelijkse cappucino natuurlijk op een echt italiaans terrasje genoten. De camping is nagenoeg verlaten dus erg rustig.
De foto's kun jje zien op www.ceesvanjandepost.mijnalbums.nl
In de omgeving zijn erg veel oude kerkjes met prachtige fresco's en ook oude huisjes en kastelen. Het wemelt ook van de etruskische graven. Voordat dee romeinen Italie bezetten was met name rond het bolsanomeer een levendige etruskische cultuur. Orvieto is natuurlijk eenn aanrader met de prachtige kathedraal .
De terugweg hebben we nog het Gardameer aangedaan en een mooie tussenstop gemaakt in de buurt van Wurtzburg. Heerlijk bier meegenomen.
Thuis de caravan opgeruimd en de boel weer een plaatsje gegeven.
Morgen mag ik weer aan het werk. Nog 8 weken en dan is dat ook over. Ga ik andere dingen doen dan me bezighouden in de gezondheidszorg.

2007-07-21T07:13:00.000-07:00

Deze week heb ik eindelijk gedaan wat ik al een hele tijd in mijn hoofd had. Ik heb een serie foto's op internet gezet. Jij kunt ze ook bekijken op : ceesvanjandepost.mijnalbums.nl
Je kunt er foto's vanaf halen als je dat leuk vindt. Ik zal de site voortdurend bijhouden zodat jullie kunnen zien of er ook iets van jullie gading bijstaat.
In de tuin hebben we een hommelnestje, het is maar heel klein ; er wordt niet veel gevlogen maar het is wel een leuk gezicht , die beestjes.

2007-07-12T12:16:00.000-07:00

Schiphol

Vorige week vrijdag zijn we met een aantal OvDG's naar Schiphol geweest in het kader van de territoriale congruentie Kennemerland en Haarlemmermeer. Dat betekent dat de hulpverleningsdiensten hetzelfde gebied bestrijken. Vorig jaar heeft de ministerraad daar een besluit over genomen en dat betekende dat er een veiligheidsregio Kennemerland ging ontstaan met Schiphol daarin. Om het gebied en zijn vele facetten daarin te leren kennen zijn er dagen door de veiligheidsregio georganiseerd om Schiphol te leren kennen. We zijn ontvangen door mensen van Schiphol op brandweerpost Sloten. Na een inleiding over het banenstelsel en het gebied zijn we naar een pier gegaan om het paspoort te laten zien en een speciale bezoekerspas te krijgen. Zonder die pas ben je onmiddellijk verdacht. Met een auto van Schiphol zijn we rond gereden. Uiteraard moet ook de auto zich melden bij de toren. De bovenstaande foto is genomen op een taxibaan. Helaas regende het nogal dus de foto is niet erg scherp. In de middag zijn er presentaties geweest van safety officers van Schiphol. Een hardstikke leuke en leerzame dag

juni 2007

2007-07-01T03:57:00.000-07:00

Juni is een prachtige maand. Alles staat in bloei en de vogels vliegen je hier bijna letterlijk om de oren.
We zijn vorige week door de lepelaarsplassen gefietst. Wat een prachtig gebied. Het was in de avond en dan is het helemaal prachtig. We hebben een rood bonte specht gezien, die kwam zomaar even aanwippen op nog geen 3 meter bij ons vandaan.

Deze week ook weer bijj de vrienden van de PHTLS geweest. Het was een cursus met voornamelijk militairen. Jongens en meisjes die straks in Uruzgan zitten. Een plaats waar we helemaal niet moeten zitten overigens. Dan lees ik van de week weer in de krant dat het kabinet besloten heeft in principe dat de jongens en meisjes daar langer blijven. Geen ander land wil natuuurlijk zijn handen branden en blijven lekker thuis. Laat ze alsje blieft terugkomen.
Het was wel een heell leuke cursus . Veel gelachen. Jan Bos weet zijn Abdominal atijd zo mooi te brengen I(letterlijk en figuurlijk).

Evert was ook jarig en zijn we 's avonds naar Leiden geweest. Gisteren hebben we hier een vette BBQ in de tuiin gehoudden met lekker bier en wijn. Jacques, Lies, Ed en Kitty en Egbert en Coby.
Eigenlijk iets te veel gedronken maar dat mag ook wel voor een keer.

Ik zal proberen de blog wat meer bij te houden zodat jullie op de hoogte blijven

2007-04-24T13:06:00.000-07:00

Het is me het maandje wel. Evert had al een tijdje aangegeven dat hij op kamers wilde. Hij woont nu in Leiden in een antikraakpand. Hij heeft het erg naar zijn zin en dat is mooi. Hij moet deze week weer een presentatie houden op school voor zijn eindproject. Dat gaat goed.
Dieuwertje stond ook ineens weer alleen voor de deur. Haar relatie is over en uit. Ze heeft al die tijd weer bij ons gewoond en gaat nu op kamers wonen in Amsterdam . Wat dichter bij haar werk. Dat vordert ook gestaag want ze doet in augustus examen voor de IC.
Het wordt over een paar weken dus erg rustig aan de Permekehof. Zijn we nog maar met z'n tweeën.
Truus is nu bezig met de kussens van de caravan. De stof die eromheen zat was niet goed meer en begon zelfs te stinken.Tijd dus voor een nieuw stofje om zo de caravan weer netjes te krijgen.

Zweden

2007-03-31T06:37:00.000-07:00

Na de terugkeer uit Vietnam was het wel weer wennen aan de "gewone dingen"in Nederland. De eerste week doe je nog niet zoveel. Iedereen vraagt hoe het is geweest en wil foto's zien. Het was er prachtig en we hebben driewerf genoten.
De week erop werd ik verrast door het hoofd van de ambulancedienst met de vraag of ik zin had in een weekje Zweden. Natuurlijk!! Ik moest tegenspel bieden als OvDG (officier van dienst geneeskundig) aan de brandweer van Friesland.
natuurlijk ben ik meegeweest. Via Noord Duitsland , de pont van Puttgarden naar Rodby en de Öresundbrug zijn we in Revinge aangekomen. Dat is een groot oefencentrum voor hulpdiensten. Ook nederlandse hulpdiensten oefenen er. We worden er vriendelijkontvangen en de kamers worden verdeeld. De hele week zullen er brandweer oefeningen zijn van 's morgens 08.00 tot 17.00 uur. Een druk programma dus. Kleine branden, middelbranden en pelotonsoefeningen worden gehouden. Er zijn zelfs 2 journalisten van de Leeuwarden Courant bij om een verslag te maken. Op dinsdag en een deel van de woensdag komen de bestuurders langs om te kijken waar het geld naar toegaat. We hebben een avondje vrij. Dan gaan we naar Lund. We krijgen in een lokale gelegenheid een maaltijd aangeboden. Natuurlijk ben ik door Lund gewandeld en heb daar foto's gemaakt. Het is een echt scandinavisch stadje. Het is ook een universiteitsstad . Op het werk wordt momenteel de LUCAS geintroduceerd. Het is een mechanisch hulpmiddel bij reanimaties en in Lund o.ntwikkeld. De rest van de week is het weer hard werken voor die spuitgasten. Echte fik wordt er gestookt op de oefenplaatsen , dat geeft soms een spectaculair gezicht.

Zaterdags gaan we weer terug naar Nederland. Het was een leuke maar drukke week en ik heb voorlopig weer voldoende geoefend als OvDG.

2007-03-31T06:09:00.000-07:00

Na SaPa zijn we via Hanoi gereisd naar Mai Chau, een dorp van de Witte Thai.Het is een mooi klein dorpje tussen de rijstvelden en de bergen. We maken in de middag een prachtige wandeling door de rijstvelden en andere mooie plekjes van de omgeving. In de avond krijgen we een lokaal dansgroepje te zien. Ze zingen liedjes en dansen op muziek. Zo beunt de jeugd ook wat bij. De avond wordt afgesloten met rijstwijn (!!!). We slapen in een soort van paalwoning op zolder in een gemeenschappelijke ruimte.

Na het ontbijt gaan we naar Halong Bay. Halong Bay staat op de lijst van wereld erfgoed. Het verhaal is dat in vroeg Vietnam een vijandelijk leger over zee aan zou vallen . De bewoners van Vietnam vroegen de goden om hulp en daar kwam een draak met zijn kinderen naar beneden suizen om de legers te verpletteren. Ze spuugden parels in het water en zo ontstonden de prachtige karstrots formaties in zee.

Helaas is het deze dag wat minder weer. Het zicht is niet 100% maar dat maakt misschien de ervaring wel mooier.

We kunnen ook nog een grot in, prachtige kleuren. We lunchen op de boot. Alweer een tractatie voor de smaakpapillen. Later in de middag gaan we terug naar Hanoi.

In Hanoi kopen we nog wat snuisterijen en de Ao Dai voor dochterlief wordt opgehaald.

De volgende dag vertrekken we via KL naar Amsterdam.

Het was een fantastische reis en we hebben er dubbel en dwars van genoten.

2007-03-29T12:44:00.000-07:00

Na Hué zijn we naar Hanoi gevlogen. Dat is een vlucht van ongeveer 3 kwartier. We kwamen in de avond in Hanoi aan en het hotel stond in de oude chinese wijk. Daar had ik wel wat over gelezen maar het overtrof mijn verwachtingen. Wat een drukte in die kleine straatjes; enorm. Je kunt er ook bier kopen op de hoek van elke straat, voor 2000 dong ofwel 10 eurocent een glas. Uiteraard zijn we Hanoi ingegaan en hebben de mooie en verplichte plekjes bezocht zoals het mausoleum van ome Ho, de '"one pillar pagoda en de temple of literature.

Hanoi is een heel andere stad als Saigon. Er rijden veel meer auto's en de straten zijn wat smaller. Gelijk blijft het aantal decibellen wat de brommers en auto's al tuterend produceren.

Natuurlijk hebben we ook langs het Kiem meer gelopen en de tempel in het meer bezocht maar dat hebben we voor de laatste dag in Hanoi bewaard.

's Avonds zijn we met de nachttrein naar Lao Cai gereisd. Lao Cai is het laatste dorpje voor de chinese grens. De chinezen zijn in 1979 Vietnam ingetrokken en dat dorp was natuurlijk als eerste de klos. We hebben het als het waren kunnen ruiken. Na Lao Cai zijn we naar Sa Pa gegaan met de bus. Sa Pa is een dorpje hoog in de bergen. Heel graag wilden we daar de bergvolken zien. In de boekjes wordt gesproken over de Hmong, rode en zwarte Thai. Het is een dorpje van niks. Je kunt wel zien dat de fransen er gezeten hebben want de huizen zien er frans uit. Ik ben ook een keer door een oude man in het frans aangesproken. Dat was wel grappig. Allebei ons frans een beetje bijschaven. In Sa Pa word je gelijk bestormd door de lokale bevolking om vooral iets van ze te kopen. Ze blijven erg aan je plakken en proberen met allerlei truuks je iets van hun zelfgemaakte kleedjes aan je te verkopen.De verschillende bevolkingsgroepen zijn voor de kenners te herkennen aan hun hoofddeksels. De foto hiernaast vond ik wel erg aardig. Volgens insiders is het iemand van de rode Thai.

Kinderen rennen de hele dag achter je aan en ook hier hoorde je in onvervalst nederlands met vietnamese tongval: kijken kijken , niet kopen! We zijn dus over de hele wereld bekend met ons gedrag. We hebben een prachtige wandeling gemaakt door de bergen met veel sawa's en dessa's. Ook hier werken de mensen knoerthard om rijst te verbouwen. Pet af voor ze.

2007-03-27T01:42:00.000-07:00

Na Hoi An zijn we naar Hué gereisd via de beroemde Marble Mountains en de Wolkenpas. Hué is echt een van de hoogtepunten van de reis. De keizerlijke verboden stad is prachtig. Helaas is er veel platgebombardeerd maar wat er nog staat is (alweer) prachtig. We hebben er een middag rondgewandeld en ge-ooohd en ge-aaahd. In Hué is een cafe was ons ter ore gekomen waar belgisch bier verkocht wordt. Duvel en Leffe wordt er geschonken en de uitbater is ook een belg. Met een pizza erbij kan de avond niet meer stuk. Een tochtje over de Parfumrivier en een bezoek aan het graf van Tu Duc was voor de volgende dag. Die keizer had ook maar een soort verboden stad als retraite oord en laatste rustplaats voor zichzelf laten bouwen . Natuurlijk ook nog de markt op geweest.

2007-03-27T01:34:00.000-07:00

Hoi An is een heel mooi plaatsje. Het is er erg oud en stoffig. Geen van de straatjes in het centrum is geplaveid. Dat maakt het erg authentiek. Er zijn veel kleding winkeltjes waar je op bestelling iets kunt laten maken. De kwaliteit is goed en de zijde erg mooi. Ook heb ik in Hoi An gezien hoe zijde wordt verwerkt van de cocon van de zijderups. Helaas laat het beestje het leven erbij.

Met de fiets zijn we erop uit geweest en rond Hoi An gereden. Het blijft een fascinerend land.

2007-03-26T10:59:00.000-07:00

2007-03-26T10:48:00.000-07:00

Na Nha Trang zijn we via Qui Nho'n doorgereisd naar Hoi An . Onderweg zijn we gestopt in My Lai.Een dorp waar iedereen in de ochtend werd verrast door een aanval van het amerikaanse leger. De inwoners bestonden op dat moment alleen uit oudjes, vrouwen en kinderen. Die sukkels zijn maar blijven schieten; het trieste resultaat was 504 doden. Degene die de leiding had op dat moment is door Nixon gratie verleend. Op de foto het monument en een overblijfsel van een verbrand huis.

2007-03-26T10:44:00.000-07:00

Dit is een van de delen van de tempel. Je kunt erin kijken en doorheen lopen als je dat wilt.

2007-03-26T10:36:00.000-07:00

Dit is de totale tempel. Hij ligt op een heuvel en het is tegen de avond, vandaar het wat rode beeld.

2007-03-26T10:29:00.000-07:00

Na de Mekong Delta zijn we via HCM naar NHa Trang gereisd. Dat is een heel stuk en wel via Highway no 1. Stel daar niet teveel van voor want dat is geen 4 baans weg. De gemiddelde snelheid is niet hoger dan 40-45 km per uur want alles en iedereen loopt, fietst, gaat met de auto of vrachtauto via deze weg. Onderweg zie je wel de meest mooie en leuke dingen.
De foto is van de Po Klaung Garai tempel een stuk onder Nha Trang. Nha Trang vonden wij niet zo'n opwindende stad. Er is wel een mooie boulevard waar je erg lekker kunt eten. We zijn met een bootje naar de eilandjes voor de kust geweest. Op de boot kon je je laten masseren voor het ruime bedrag van 3 euro met een pedi en manicure voor hetzelfde bedrag.

2007-03-25T02:50:00.000-07:00

Na HCM city zijn we naar Cu Chi (tunnels) en Tay Nhin (Cao Dai tempel) geweest. De Mekong Delta lonkt!!. De Mekong delta is een prachtig suk Vietnam. Heel veel rijst en water en langs de weg ontelbare stalletjes met wodka en slangenwijn.

We overnachten in Can Tho waar we 's morgens heel vroeg naar de floating market gaan. Uiteraard per boot. Het is een drukte van belang. Allerlei lekker fruit wordt aangevoerd en ook grote boten met rijst. Ontzettend leuk om te zien.

HCM City

2007-03-25T02:07:00.000-07:00

Reis Vietnam

2007-03-21T11:44:00.000-07:00

Dit voorjaar zijn we op reis geweest naar Vietnam. We zijn via Kuala Lumpur naar Saigon (Ho Chi Minh City of zoals het ook wel afgekort wordt HCM city) gevlogen. HCM is een bruisende stad met ontzettend veel brommers en scooters die bezit hebben genomen van alle wegen. Oversteken is , als je de eerste dag daar rondloopt, een levensgevaarlijke onderneming. Het tegendeel is waar. De brommers en scooters rijden altijd langs je heen als je oversteekt. Uiteraard hebben we de mooie plekje bezocht zoals de Notre Dame en het Postkantoor. Zoals altijd moet je even wennen aan de warmte en de nieuwe omgeving . Gelukkig ging dit erg goed.
HCM heb je wel gezien na een paar dagen en zijn we naar Cu Chi geweest. Daar hebben de vietnamezen tunnelstelsels gegraven om aan de amerikanen te ontkomen. Wel zo'n 200 km lang en zelfs onder de amerikaanse bases door. Heel indrukwekkend waren de manieren om snel onder de grond te verdwijnen en in tunneltjes glijden van 80 cm hoog en 60 cm breed; en aardedonker.